ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΦΥΛΑΚΗΣ 3.11

Προτείνω η ΕΡΤ να στείλει φέτος στη Eurovision τον Σπύρο Παπαδόπουλο. Τόσα χρόνια έμαθε και να χορεύει και να τραγουδάει. Στα οικονομικά, είναι σίγουρο, θα τα βρούνε.

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΦΥΛΑΚΗΣ 30.10

• Το ξανάπαμε: η ΝΔ έχει αρχηγό. Κι ας μην ψάχνει στα εφθαρμένα προϊόντα. Τη στιγμή που διαθέτει νέο πρόσωπο ευάερο, ευήλιο, ηλιοκαμένο (στην Καραϊβική), άφθαρτο, αυτοδημιούργητο (προπαντός). Τον Μιλτιάδη!
• Το πιο δραματικά κοινό ανάμεσα των δυο σιαμαίων του κληρονομικού-αυτοματοποιημένου κοινοβουλευτισμού μας είναι η απέχθεια προς τα κόμματα που κληρονόμησαν. Αμφότεροι Κωστάκης και Γιώργος (πρώην Γιωργάκης) σιχαίνονται με το δίκαιό τους ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Ο πρώτος έκανε το παν ν’ απαλλαχτεί από την γεροντοκόρη του ’60 Νέα Δημοκρατία και ο δεύτερος διοικεί μέσω ενός Politbüro με εξωκοινοβουλευτικούς υπουργούς και γράφει το όλον ΠΑΣΟΚ ή τον βαθύ κομματικό του μηχανισμό στις πιο παλιές παντόφλες της Μάργκαρετ. Ποιες οι συνέπιες μιας τέτοιας επιλογής θα φανούν σύντομα.
• Προσωπικά ψηφίζω Αβραμό. Ένα Τίποτε με μπλέιζερ. Κυρίως επειδή με πείθει το ξεκάθαρο ιδεολογικό του στίγμα. Και γιατί έστρωσε το δρόμο για να περάσει ο έτερος φωστήρας της πεφωτισμένη Δεξιάς, ο Νικήτας ο εύθυμος, a very gay personality indeed. Είναι όλοι τους μια χαρούμενη ατμόσφαιρα…

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΦΥΛΑΚΗΣ 29.10

Μαίνεται ήδη ένας εξειδικευμένος, τοπικός εμφύλιος πόλεμος. Τρομοκράτες εναντίον αστυνομικών. Οι τελευταίοι μετράνε ήδη πολλούς νεκρούς και τραυματίες. Από τον περασμένο Δεκέμβρη η εύκολη πλάκα της πιτσιρικαρίας είναι να πηγαίνει στ’ «απελευθερωμένα» Εξάρχεια και να εκτονώνεται στους μπάτσους. Συντωχρόνω η προοδευτική αριστερά βρήκε στην αστυνομία τον εύκολο ταξικό στόχο της. Ανακάλυψε επιτέλους τον αληθινό της ταξικό εχθρό. Άλλο που δεν ήθελε η άκρα Αριστερά. Τ’ αποτελέσματα τα βλέπετε. Οι αστυνομικοί υπάλληλοι ραγδαία επαναϊδεολογικοποιούνται, αποκτούν κι αυτοί στοχοποιημένους εχθρούς, είναι έτοιμοι να προβούν σε αντίποινα καθώς νιώθουν εγκαταλελειμμένοι από την πολιτική ηγεσία. Το τυφλό μίσος είναι έτοιμο να δημιουργήσει νέα δράματα…

Θυμάμαι πέρσι έξω από τον Άγνωστο Στρατιώτη νεολαίους να φτύνουν και να βρίζουν τα παρατεταγμένα ΜΑΤ. Μπορεί οι μικροαστοί να σταυροκοπιούνται αθώοι αλλά τα δυο αντίπαλα μέρη θυμούνται καλά τις διαφορές τους. Ενδεχομένως να τις μάθουμε κι εμείς όταν σε 50 χρόνια κάνει μιαν, ανισόβαρη, ταινία σχετικά ο γιός του Βούλγαρη.

--------------------------------------------------------------------------------------

Ελλείπει τραγικά στον τόπο μας ο κριτικός λόγος δηλαδή ο διάλογος. Όλα τα πολιτιστικά προϊόντα είτε λάμπουν μέσα από το παραμορφωτικό σελοφάν των ΜΜΕ είτε μαραζώνουν άκλαυτα μακριά από τους προβολείς της ενημέρωσης. Συνήθως ακούγεται το μέτριο και λάμπει το θολό. Εκατοντάδες τα μυθιστορήματα, οι εκθέσεις, οι παραστάσεις, οι μουσικές παραγωγές, χιλιάδες οι εμπλεκόμενοι δημιουργοί. Ένας ορυμαγδός που εντέλει ενταφιάζει το ουσιαστικό και αποθεώνει το θόρυβο. Πατείς με πάτωσε στο «κλουβί με τις τρελές», στο «πουθενά», bestseller τα ρομάντζα και οι αντίκες. Ο πειραματισμός γίνεται αυτοσκοπός, μέσα και στόχοι μπερδεύονται γλυκά και η μετριότητα βασιλεύει ακατανίκητη. Οι γέροντες νεάζουν ενοχλητικά αρνούμενοι να ωριμάσουν και οι νέοι γεροντοδείχνουν μέσα στον προβλέψιμο αβανγκαρντισμό τους. Η κόλασή μας μοιάζει με πολυδιαφημισμένο υπερθέαμα που αναπαράγει τον φωταγωγημένο εαυτό του.

Εσείς τι θα δείτε απόψε;

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΦΥΛΑΚΗΣ 28.10

Χτες στον Antenna το ίδιο πιασάρικο λόγω ημερών θέμα: Η μαθητική παρέλαση. «Αντίπαλοι» ο παλιός αρχηγός της Χρυσής Αυγής κ. Βορίδης και ο ανανεωτικός σύριζας κ. Μαργαρίτης, το θύμα της υπόθεσης. Εφόσον ο επαγγελματίας του πατριωτισμού Μάκης νίκησε κατά κράτος τον Θόδωρο. Μα, επιτέλους η αριστερά και δη η προοδευτική λεγόμενη στερείται τόσο πολύ ιδεολογικών ανακλαστικών ώστε να πέφτει τόσο εύκολα στην επικοινωνιακή παγίδα των «αμερόληπτων» δημοσιογράφων και να ταυτίζει τον πατριωτισμό με τον εθνικισμό; Πριν λίγο έβλεπα στην παρέλαση της Νέας Σμύρνης πιτσιρικάδες να παρελαύνουν κρατώντας τη σημαία και χαζοχαρούμενοι μπαμπάδες να απαθανατίζουν τα βλαστάρια τους. Είναι κακό και κυρίως αντιαριστερό αυτό;

Άνθρωποι που άφησαν τους καναπέδες τους και μαζεύτηκαν για λίγο σ’ ένα δημόσιο χώρο για να μοιραστούν την ίδια κοινή εμπειρία και, συγχρόνως να σωματοποιήσουν μιαν εθνική μνήμη που γίνεται όλο και περισσότερο ασώματη δηλαδή συμβολική σύμφωνα με τα τρέχοντα τηλε-ήθη. Είναι κακό και κυρίως αντιαριστερό αυτό; Τα σχολεία ετοιμάζουν γιορτές, οι πιτσιρίκοι συμμετέχουν και εντέλει εμφανίζονται σε ένα happening που φαίνεται ότι αρέσει στο συλλογικό φαντασιακό. Είναι κακό και κυρίως αντιαριστερό αυτό; Αντίλογος: οι παρελάσεις παραπέμπουν στο μιλιταρισμό και δεν γίνονται πουθενά αλλού. Ψεύδη αμφότερα. Όμως και πουθενά αλλού δεν τρώνε λαγάνα και δεν πετάνε αετό τη Καθαρή Δευτέρα. Στο κάτω-κάτω και λίγη συλλογική πειθαρχία, έστω και μέσα από ένα παλιομοδίτικο τυπικό ασφαλώς δεν βλάπτει μια κοινωνία που καθεύδει χαλασμένη από την ασυδοσία και το «δεν βαριέσαι». Αντί για καταλήψεις καλύτερα οι μαθητές να καμαρώνουν και να παρελαύνουν. Ενδεχομένως εκείνη τη στιγμή να σκέφτονται κάτι περισσότερο από τα ιδεολογήματα του Θόδωρου. Και σίγουρα, χρόνια μετά, κάτι τέτοιες συλλογικές στιγμές θα θυμούνται από μια σχολική εκπαίδευση καταδικασμένη να βουλιάζει στην πιο ανέντιμη λήθη.

Με τον Γιάννη Μόραλη

Επίσκεψη στη γκαλερί Ζουμπουλάκη στις 25.10.2009 με το τμήμα Θεατρικών Σπουδών

Έκθεση Γιάννη Αδαμάκη.

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΦΥΛΑΚΗΣ 27.10

27.10
Διερωτώμαι αν μπορώ να μηνύσω τον πρώην πρωθυπουργό για την πανωλεθρία την οποία προκάλεσε το ψεύδος που ανερυθρίαστα υποστήριζε: Δηλαδή πως ως το τέλος του 2009 το δημοσιονομικό έλλειμμα θα κυμαίνεται γύρω στο 6%. Τώρα λοιπόν που μάθαμε ότι αγγίζει το 14% δεν πρέπει να του καταλογισθούν ποινικές ευθύνες; Και σε αυτόν και στους υποψήφιους διαδόχους του που συμμετείχαν και στη κυβέρνηση και στο ψέμα; Και που ομοίως απέτυχαν οικτρά; Εκτός κι αν η Ντόρα είναι άμοιρη κάθε ευθύνης για την κατρακύλα του τόπου. Και της εξωτερικής του πολιτικής.
ΥΓ. Ακόμα παραμένουν στο ιστορικό κέντρο οι ηλεκτρονικές μπάρες που βέβαια δεν λειτούργησαν ποτέ ως μνημείο της ανικανότητας του Καγγελάριου Τίποτε. Εκτός κι αν τις επανενεργοποιήσει ως Αρχηγός!

27.10
Το μεταμοντέρνο δηλώνει την συγκεκριμένη χρονική στιγμή κατά την οποία μπορεί κανείς να κατοπτεύσει σφαιρικά το παρελθόν και τις κρίσιμα ιδεολογικές θεωρίες του χωρίς πάντως να παίρνει τοις μετρητοίς καμία απ’ αυτές. Μ’ άλλα λόγια μεταμοντέρνο είναι η αμήχανη δημοκρατία της σχετικότητας σ’ έναν κόσμο που δεν φαίνεται μόνο, αλλά και είναι σχετικός.

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΦΥΛΑΚΗΣ 26.10

Η ΝΔ διαθέτει χαρισματικό αρχηγό και δυναμικό πρόεδρο. Λέγεται Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης.

Στον κληρονομικό μας κοινοβουλευτισμό υπάρχει ένα είδος αυτοματισμού. Οι γόνοι καταλαμβάνουν τις ίδιες ακριβώς θέσεις που είχαν οι πρό-γονοι τους, στο κράτος- ενυδρείο μας. Έτσι βουλευτής ονόματι Σπύρος Ταλιαδούρος υπηρέτησε ως υπουργός παιδείας καθ’ όλη τη διάρκεια της νεοκαραμανλικής πενταετίας επειδή και ο πατέρας του είχε διατελέσει υπουργός παιδείας επί Καραμανλή Α! Αυτό λέγεται κομματικός αυτοματισμός. Ομοίως η κ. Φώφη Γεννηματά –τ. υπερνομάρχις –και το πιο προβεβλημένο «τίποτε» του ΠΑΣΟΚ, όπως θάλεγε κι ο αντιπρόεδρος Πάγκαλος, υπηρετεί τώρα ως υφυπουργός υγείας, στο πόστο δηλαδή που κατείχε ο πατέρας της, αείμνηστος Γιώργος Γεννηματάς. Πράγμα που σημαίνει ότι ο κ. Παπανδρέου διαιωνίζει αταβιστικά τον υφιστάμενο μηχανισμό εξουσίας αισθανόμενος πολύ πιο άνετα ανάμεσα στα παιδιά των μπαμπάδων τους –λ.χ. θυγατέρα Καραπαναγιώτη, θυγατέρα Τσόκλη, ανιψιό Αλευρά, υιό Χαραλαμπόπουλου, υιό Γιαννόπουλου κλπ. –παρά οπουδήποτε αλλού. Φαντάζομαι πως το πιο ακατανόητο γιαυτόν βιβλίο θα είναι το «Χωρίς οικογένεια» του Έκτορα Μαλό…. (Και για μας το «Χωρίς στον ήλιο μοίρα»).

Υπάρχουν δυο-τρεις ηγερίες του κράτους που παραμένουν αμετακίνητες σε δημόσιες θέσεις ως ξοανικά σύμβολα του αδιατάρακτου της εξουσίας. Πχ: η κ. Λαμπράκη-Πλάκα η οποία προ πολλού υπερέβη το 70^ο έτος της ηλικίας της αλλά συνεχίζει να κρατάει τη δημόσια θέση που επί 20 χρόνια της ανανεώνουν παρόντες και κυρίως παρελθόντες πολιτικοί. Μετρήστε: Άννα Ψαρούδα-Μπενάκη, Βαγγέλης Βενιζέλος, Γιώργος (Μπομπ) Βουλγαράκης. (Ο Λιάπης δεν πρόλαβε γιατί –κατά δήλωσή του –τα έκανε ΟΛΑ ο προκάτοχός του. Στη πραγματικότητα ποτέ ένα ευφυολόγημα του αέρα δεν βρήκε πιο άμεσα τον στόχο του)

Άλλη αριστεροδεξιά κυρία είναι η μαντάμ Αρβελέρ. Πρόεδρος γενικώς… . Έχουσα υπερβεί κι αυτή προ πολλού τα ογδόντα έτη. Σπολλάτη της (εις πολλά τα έτη της!) Η κ. Γλύκαντζη-Αρβελέρ είναι λοιπόν εκτός των άλλων γαλλικών πανεπιστήμιων κλπ. πρόεδρος του Εθνικού Θεάτρου, πρόεδρος του Κέντρου Δελφών, πρόεδρος του Ιδρύματος Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή, πρόεδρος… . Η κ. Ελένη είναι ειδική από το Βυζάντιο ως τη Μοντέρνα Τέχνη και το Θέατρο. Σκεφτόμενος λοιπόν πως με τόσους και τόσες υπερήλικες κατσικωμένους (-νες) σε κάθε δημόσια θέση ή έδρανο η συνεχής δυσανεξία ενώ εξεγέρσεως των νεοτέρων είναι αναπόφευκτη. Και η γενικευμένη ασφυξία… . Ή, μάλλον, ήταν. Γιατί τώρα με το νέο ΠΑΣΟΚ –όπως λέγαμε «νέα διακυβέρνηση» επί Θόδωρου του Μεγάλου (Ρουσόπουλου-Ζαχαρέα), υπάρχει πλέον αξιοκρατία.